HOME

8 weken

Het zit er op! De eerste zijn vertrokken; 10 kleine Maremmaatjes... en toen waren er nog ... iedere dag gaan er 1 of 2 naar de nieuwe baasjes; de rust zal langzaam weer keren hier. 

De laatste keer alle pupjes gewogen, de laatste foto's zijn genomen, de laatste keer nog even genieten.... Het was een leuke, maar zeker met 10 pupjes de laatste weken een enerverende tijd. Je komt handen en voeten te kort.

In alfabetische volgorde

7 weken

Al weer een week voorbij! Nog 1 weekje en dan gaan de eerste al weer weg. Wat gaan 2 maanden toch snel. Degene die als eerste weggaan, hebben vandaag geoefend om aan een riempje mee te lopen. Nou da's wel even wennen, zo'n ding om je nek, maar het ging zonder veel problemen.

Afgelopen dinsdag zijn de pups en gechipt en geënt. Geen krimp hebben ze gegeven. Wel de dierenkliniek lekker op stelten gezet. Alles moet immers onderzocht worden. Ook in de tuin gaan ze steeds verder op onderzoek uit. Af en toe blijft er een auto staan op de weg om verbaasd naar het hele grut te gaan staan kijken. 

Morgen worden ze nog een keer ontwormd; dat moet nog een keer met 9 weken, als ze ook voor de 2^de keer geënt worden. 

6 weken

Zo langzamerhand beginnen de puppen de boel onveilig te maken. Vooral benen, tenen en broekspijpen moeten het ontgelden. Dinsdag wordt een drukke dag voor ze; 's morgens komt de chipper en 's middags gaan ze naar de dierenarts voor de eerste enting (ik had net de afspraak gemaakt, toen ik bericht kreeg dat de chipper dezelfde dag wilde langskomen).

Bij de foto's weer beelden van een weekje ouder en dat het niet zo eenvoudig is een pup netjes op de foto te krijgen, blijkt hieronder. Om het mezelf makkelijk te maken, dacht ik ze allemaal slapend te fotograferen, maar sommige werden toch wakker.

5 1/2 week

Het gaat hard in overtreffende trap; niets is meer veilig. Gelukkig is het weer verbeterd en kan de deur lekker open blijven staan. Voor het schijtlijsterprobleem is een nieuwe oplossing gevonden; ze liggen nu lekker in het vlasstro, een hele verbetering.

5 weken

Dit weekend is eigenlijk één groot jubileum; 1 mei wordt Erba, ons eerste teefje, 13 jaar en precies 10 jaar geleden op 30 april 1996 is het eerste Parcodaini-nestje geboren van Erba en Rantje. In die 10 jaar zijn er hier in totaal 7 nestjes geboren met in totaal 48 pups. Erba heeft totaal 14 kinderen, 37 kleinkinderen, 18 achterkleinkinderen en 10 achterachterkleinkinderen. Alles bij elkaar dus heel wat.

De jongste loten maken het uitstekend; eentonig te zeggen, ze groeien als kool, ze eten als leeuwen, en wat er in gaat, komt er helaas ook weer uit. Mams komt een paar keer per dag nog langs, maar verder krijgen ze lekker Duck of gekookt hart. Ook een enkel brokje wordt al weggeknabbeld.

4 weken

Wat gaat het hard! De pups lopen en spelen en beginnen langzaam de wereld te verkennen. (Kijk nog eens onder aan deze pagina om te zien hoe hard ze gegroeid zijn! Ondertussen zitten ze op 5 - 6 x hun geboortegewicht.) Eindelijk is het wat mooier weer, dus ze kunnen lekker naar buiten. Iedere dag gaan ze een klein beetje verder. De eerste is natuurlijk al wel van het trappetje gevallen en een enkeling waagt al een kijkje om de hoek, maar de meeste blijven nog wel dicht bij 'het hol'. De dag bestaat verder nog uit veel slapen en eten, eten, eten. Van de melkbar wordt ook nog dankbaar gebruik gemaakt; er gaat niets boven een lekker slokje melk. Catootje komt een paar keer per dag langs en 2 x per dag krijgen ze een 'vaste' maaltijd, bestaande uit gekookte kip, pasta/rijst, groente of een lekker plakje Duck. Vandaag stond gekookte vis met boontjes op het menu.

3 1/2 week

Er is veel gebeurd in die paar dagen; alle pups wegen meer dan 2 kilo, behalve pap hebben ze ook hun eerste hapjes tartaar gekregen. Vandaag stond gekookte kip gemengd met avocado en banaan op het menu; smul, smul! Gisteren zijn ze voor het eerst ontwormd.

Met het mooie weer kan de keukendeur ook open, maar slechts een enkeling waagt zich al buiten 'het hol'. Makkelijk is wel, dat moeder dan in en uit kan lopen zoals het haar uitkomt. 10 pups tegelijk aan de melkbar is wel wat veel; eentje is wel zo overzichtelijk.

3 weken

De pups groeien gestaag door. Ze gaan allemaal heel geleidelijk en er is er niet echt 1 of een paar die er uit springen. De 2 kilo begint voor de meeste te naderen; sommige hadden dat gisteren net bereikt.

De eerste Brinta (=pap) is naar binnen gewerkt; een lekkere kliederboel geeft dat. Behalve dat de keuken onder zit, komt er gelukkig ook nog wat in de pups zelf terecht. 

De tandjes beginnen nu ook door te komen; je kunt al harde puntjes voelen als je je vinger in het bekje stopt met een beetje pap eraan.

De eerste wankele schreden zijn gezet; de eerste frisse neus gehaald! Nog even en het loopt zo de keuken uit, de wijde wereld in.

2 1/2 week

Het beginnen flinke pups te worden; zelfs 2 mandjes is nu echt te klein! Ik voer ze af en toe bij met een flesje en daar wordt menigmaal bijna een draaikolk in getrokken, zo hard zuigen ze de melk er uit. Catootje begint er zo langzamerhand wel een betje genoeg van te krijgen; ze springt steeds over het schotje heen, maar kan natuurlijk niet terug springen, zonder niet boven op de pups terecht te komen. Binnenkort maar eens wat Brinta/pap klaarmaken voor de pups. Dat zal wel weer een lekkere knoeiboel worden!

2 weken

De pups groeien gestaag. Ze hebben nu allemaal de oogjes open. Sommige sinds 2-3 dagen, andere kijken sinds gisteren de wijde wereld in. Catootje is een prima moeder. Ze is er niet bij vandaan te krijgen. Af en toe moet ze even naar buiten, maar ze staat meteen weer voor de deur te piepen en wil bij de pups. Van andere mensen vindt ze het niet erg als ze aan haar kinderen komen. Ze houdt alles wel goed in de gaten, maar doet niets. De andere honden of de poezen echter moeten uit de buurt van d'r kindjes blijven. Die kunnen een nijdige grom verwachten.

31-03-2006: helaas,

heeft reutje rood het niet gered! Wat ik bevreesde, is bewaarheid geworden; hij was blijkbaar te klein, misschien toch wat vroeg geboren. Hij wilde niet zuigen en ondanks pogingen om hem met de fles bij te voeren, heeft dat niet het gewenste resultaat opgeleverd. Vanmorgen lag hij levenloos in de kraamkamer.

De andere pups maken het gelukkig goed; sommigen zijn zelfs bijna 100 gram aangekomen in één dag. Ze zijn vief en drinken goed.

De eerste paar dagen

De pups maken het goed; het kleinste reutje heeft nog wat 'startproblemen' en ik hoop dat hij het gaat redden. De andere pups groeien allemaal goed. Catootje zorgt goed voor ze en is niet weg te krijgen bij de pups. Ze eet goed en heeft voldoende melk, maar het is wel een worp, dus ik voer wel bij. Zeker de kleinste, die het anders misschien tegen z'n grote broers en zussen zou moeten afleggen.

De geboorte; zondag 26 maart 2006

Zondagmorgen daalde de temperatuur naar 37.4 graden. Het is erg vroeg, de 58^ste dag na de eerste dekking, maar 's avonds was het dan zo ver: om 17.45 was de eerste pup er. 

De dekking en de dracht

Op 17 januari is Catootje loops geworden. Aangezien ik niet op pad hoefde naar de dekreu, Quintano is immers in mijn bezit, en het bij het vorige nestje met Goccia ook geheel vanzelf is gegaan, heb ik geen progesteron geprikt, maar gewoon gewacht tot Catootje d'r staart opzij begon te houden en Quintano geïnteresseerd raakte. Vanaf de 12de dag wilde Quintano heel graag dekken en Catootje hield d'r staart goed opzij. Dus toen hebben we ze bij elkaar gelaten. Catootje is die dag en de twee daarop volgende dagen gedekt. 

Voor de zekerheid heb ik op 1 maart toch maar een echo laten maken om te bepalen of Catootje drachtig was. De dierenarts voelde meteen al dat er pups in zaten. Hij heeft niet heel veel van haar buik geschoren en daarop waren al 6 pups te zien.