HOME

Al in het begin van de jaren veertig is sprake van een Berghond van de Abruzzen die naar Nederland is meegebracht door mevrouw E. Veltman uit Bloemendaal. 
De eerste Maremma is rond 1950 vanuit Italië meegenomen naar Nederland. Deze import is waarschijnlijk niet officieel in het nhsb ingeschreven, althans niet terug te vinden. Het gaat om een teefje Isadora van dhr. Stuyver. 

De eerste officiële importen zijn begin jaren 60 naar Nederland gekomen: in 1960 werd door dhr. Overdiep een reu uit Italië geïmporteerd, Sir Laurence dei Cani Bianchi, kort daarop gevolgd door twee uit Engeland afkomstige honden, een reu en een teef, te weten Federico of Wynbriar en Pretentious Blanche. Van Federico wordt niets meer vernomen.

Het eerste nest wordt geregistreerd in 1963, merkwaardig genoeg ook onder de kennelnaam Pretentious; dit was immers reeds een in Engeland bestaande kennelnaam. Het betreft de combinatie Sir Laurence dei Cani Bianchi en Pretentious Blanche. Op 4 november 1962 worden 10 pups (3 reuen en 7 teven) geboren: Cerberus, Ceasar en Cassius en Carin, Ciska, Corona, Cherry, Cleopatra, Charma en Carissima.
3 daarvan, Ciska, Carin en Ceasar zullen later voor de fokkerij worden ingezet: 
Sir Laurence dekt zijn beide dochters Ciska en Carin, wat resulteert in resp. het B-nest Van de Friesche Dreven en het A-nest Van de Gamerse Molen.
Ceasar dekt Astrid van de Gamerse Molen, die later weer door haar zoon gedekt wordt.

Vanaf 1947 t/m 2009 zijn er in toaal 350 pups geboren in 54 nesten; het aantal geboren reuen en teven bedraagt 168 reuen en 182 teven. Dat is een gemiddelde van 6.4 pups per nest. Hiervoor zijn 30 teven en 30 reuen verantwoordelijk.

Het jaar met de meeste pups was 1982 (totaal 25 pups uit 3 nesten), maar is sinds kort 2009 met 30 pups uit 4 nesten.

De reu met de meeste nakomelingen is Quintano, totaal 48 nakomelingen uit 6 dekkingen, waarvan 4 dekkingen in Nederland met totaal 36 pups en dus 2 dekking in het buitenland met 12 pups. 

De teef met de meeste nesten en pups is Ira Incantata Parcodaini met 3 nesten en 29 pups, gevolgd door Asti v.d. Spoorlaan, 3 nesten en 26 pups, en Barbara v. ’t Brummenböske, met eveneens 3 nesten en 25 pups. 

De fokker met de meeste nesten is Vermeulen/Jagtenberg met kennel Parcodaini; totaal 10 nesten, gevolgd door J. Ouwerkerk met de kennel van de Kraakse Hut met totaal 6 nesten.

De fokker met de meeste pups is Parcodaini met 72 pups uit 10 nesten, gevolgd door v. 't Brummenböske met in totaal 36 pups uit 5 nesten.

In totaal zijn er 24 Maremma’s die zich Nederlands kampioen mogen noemen. Hiervan zijn 8 honden uit het buitenland, 8 honden zijn import en 8 honden zijn dus in Nederland gefokt.

Van 1947 tot en met  2005 kunnen als het ware 3 periodes onderscheiden worden.

	In de jaren 60 worden met een paar importen door veelvuldige inteelt (vader-dochter en/of moeder-zoon combinaties) enkele nesten gefokt. Begin jaren 70 zijn hiervan de laatste fokproducten; er bestaan geen nakomelingen meer van deze nesten.
	Half jaren 70 worden enkele honden geïmporteerd, die de basis vormen voor een nieuw begin van de Maremma-fokkerij met in de jaren 80 als hoogtepunt de oprichting van een eigen vereniging. De club is echter geen lang leven beschoren en met de opheffing van de vereniging ebt ook het aantal fokkers en nesten weg. Er zijn geen nakomelingen meer van deze in Nederland gefokte honden.
	Halverwege de jaren 90 worden wederom enkele honden geïmporteerd door een enkele fokker van weleer, ondergetekende, maar kenmerkt zich eigenlijk voornamelijk door 'gelegenheidsfokkers', mensen die een teef hebben en ook een keer een nest willen fokken.