In mijn handen geboren, in mijn handen gestorven: Egida

Als ik straks oud ben,

ziek en zwak en pijn verjaagt de slaap.

Als onrust neemt van mij bezit,

doe dan wat onvermijdelijk is.

En laat me gaan:

de laatste goede daad.

Beslis voor mij en wees niet laf.

Past eigenliefde bij de vriendschap die ik gaf?

Of uitstel tot het beter past.

Bij een verloren strijd?

Ik ben niet bang tijdens de laatste gang.

Jij loopt niet weg, jij kijkt me aan.

Je noemt me bij de liefste naam en 

houdt me stevig vast.

Vandaag voor het laatst groet ik je 

met mijn hondenstaart.