Erbacedrina di Selvaspina, roepnaam Erba, is mijn/onze eerste Maremma. Rechtstreeks geïmporteerd uit Italië, deed ze in september 1993 haar intrede. Ze was lief en vriendelijk tegen alles en iedereen en bemoederde alles wat te bemoederen viel; pups, jonge kittens, kuikens. Hoewel die laatste een uitgebreide schoonmaakbeurt niet altijd konden waarderen. Vooral tegen schemertijd begon ze waakzaam te worden en liep dan uit voorzorg blaffend door de tuin. Ze was behoorlijk eigenwijs en kon soms echt haar zinnen op iets zetten. En zag dat dan maar weer eens uit haar hoofd te krijgen. Erba is hoogbejaard geworden en was met bijna 14 jaar niet meer de behendige dame die ze eens was. Ze maakte nog zo haar ommetjes door onze tuin, wilde eigenlijk nog graag mee voor een wandelingetje, maar haar ogen waren meestal groter dan haar poten aankonden. Ze is  de stammoeder van onze fokkerij en heeft met Amaranto de eerste 2 nesten onder de naam Parcodaini gekregen: het D- en E-nest.
Op 26 april 2007 hebben wij de moeilijke beslissing moeten nemen om haar te laten inslapen; het ging niet meer.

Stamboom

© 2001-2010 Niets van deze pagina mag worden verveelvoudigd en/of openbaar gemaakt op welke wijze dan ook zonder voorafgaande toestemming van de auteur. Als u materiaal of foto's van deze pagina wenst te gebruiken, dient u vooraf toestemming te vragen. Stuur een mail aan info@maremma.nl